نمای کلی

فهرست IPهای مجاز یک قابلیت امنیتی اختیاری است که به شما امکان می‌دهد دسترسی به API خود در OpenAI را به آدرس‌های IP مشخصی محدود کنید.

وقتی این قابلیت فعال باشد، فقط درخواست‌های ارسالی از آدرس‌ها یا محدوده‌های IP تعیین‌شده پذیرفته می‌شوند. درخواست‌های ارسالی از سایر IPها رد می‌شوند، حتی اگر شامل کلید API معتبر باشند.

این قابلیت برای کمک به کاهش خطر استفادهٔ غیرمجاز از API طراحی شده است و دسترسی را به محیط‌های شبکهٔ مورداعتماد محدود می‌کند.

نکته: محدودیت فهرست IPهای مجاز فقط بر درخواست‌های API اعمال می‌شود. این قابلیت بر دسترسی به platform.openai.com یا ورود کاربران به حساب تأثیری ندارد.

چرا از فهرست IPهای مجاز استفاده کنیم

فهرست IPهای مجاز می‌تواند به شما کمک کند تا:

• دسترسی به API را به زیرساخت‌های شناخته‌شده (برای مثال، سرورها یا محیط‌های ابری خود) محدود کنید

• در صورت افشای کلید API، خطر سوءاستفاده را کاهش دهید

• یک لایهٔ کنترلی دیگر بر مبدأ ترافیک API اضافه کنید

فهرست IPهای مجاز بیشتر در محیط‌های عملیاتی استفاده می‌شود که ترافیک API آن‌ها از محدوده‌های شبکهٔ ثابت یا کاملاً مشخص می‌آید.

نحوهٔ عملکرد

شما فهرستی از آدرس‌های IP یا محدوده‌های CIDR مجاز را پیکربندی می‌کنید.

• درخواست‌های ارسالی از IPهای مجاز پذیرفته می‌شوند.

• درخواست‌های ارسالی از IPهایی که در فهرست مجاز نیستند، رد می‌شوند.

محدودیت فهرست IPهای مجاز را می‌توان در این سطوح اعمال کرد:

• سطح سازمان، یا

• سطح پروژه

دسترسی به قابلیت

قابلیت فهرست IPهای مجاز برای همهٔ مشتریان API در دسترس است.

برای پیکربندی فهرست IPهای مجاز، مراحل زیر را دنبال کنید.

پیکربندی فهرست IPهای مجاز

نکته: می‌توانید حداکثر ۵۰ آدرس IP یا محدودهٔ CIDR اضافه کنید.

1. تنظیمات را باز کنید.

2. امنیت را انتخاب کنید.

3. فهرست IPهای مجاز را انتخاب کنید.

4. یک یا چند آدرس IP یا محدودهٔ CIDR اضافه کنید.

5. (اختیاری) با ابزار بررسی مطمئن شوید که یک IP در فهرست مجاز شما قرار دارد یا خیر.

6. محدودسازی بر اساس فهرست مجاز را برای یکی از موارد زیر فعال کنید:

   • یک پروژهٔ خاص، یا

   • کل سازمان شما.

7. ارسال درخواست از محیط‌های موردنظرتان را آزمایش کنید.

توصیه می‌کنیم پیش از اعمال این محدودیت در کل سازمان، ابتدا آن را برای یک پروژه فعال کنید.

پس از تغییر تنظیمات، ممکن است تا ۱۵ دقیقه طول بکشد تا تغییرات اعمال شوند.


نکته: برای پیکربندی تنظیمات فهرست IPهای مجاز، باید مجوزهای لازم را در سطح سازمان داشته باشید.

عیب‌یابی

اگر درخواست‌ها به‌طور غیرمنتظره با خطا مواجه می‌شوند:

• مطمئن شوید که درخواست از یک آدرس IP مجاز ارسال می‌شود.

• بررسی کنید که آیا آدرس‌های IP زیرساخت شما تغییر کرده‌اند یا خیر.

• درستی محدوده‌های IP تنظیم‌شده را بررسی کنید.

• تا ۱۵ دقیقه صبر کنید تا تغییرات پیکربندی در سراسر سیستم اعمال شوند.

• با ابزار بررسی مطمئن شوید که یک IP مجاز است یا خیر.

وقتی درخواستی مسدود می‌شود چه اتفاقی می‌افتد

اگر درخواستی از آدرس IP خارج از فهرست مجاز ارسال شود، با خطای زیر مواجه خواهد شد:

• وضعیت HTTP: 401 Unauthorized

• کد خطا: ip_not_authorized

نمونهٔ پاسخ:

{

 "error": {

   "message": "Your IP is not authorized to access this organization.",

   "type": "ip_not_authorized"

 }

}

پرسش‌های متداول

آیا فهرست IPهای مجاز از هرگونه استفادهٔ غیرمجاز از کلید API من جلوگیری می‌کند؟

خیر. فهرست IPهای مجاز می‌تواند با محدود کردن مبدأ درخواست‌های API به کاهش خطر کمک کند، اما از همهٔ انواع سوءاستفاده به‌طور کامل جلوگیری نمی‌کند. این قابلیت باید در کنار سایر روش‌های توصیه‌شدهٔ امنیتی، مانند نگهداری امن کلیدها، تعویض دوره‌ای آن‌ها و تأمین امنیت قوی برای حساب، استفاده شود. برای امنیت بیشتر، راهنماهای مرکز راهنمایی ما دربارهٔ روش‌های توصیه‌شده برای حفظ امنیت کلید API و جلوگیری از استفادهٔ غیرمجاز را مرور کنید.

آیا استفاده از فهرست IPهای مجاز بر تأخیر پاسخ‌گویی تأثیر می‌گذارد؟

استفاده از فهرست IPهای مجاز ممکن است در برخی موارد، معمولاً در درخواست‌های اولیه، تأخیر بسیار کمی ایجاد کند. انتظار نمی‌رود این قابلیت تأثیر قابل‌توجهی بر عملکرد کلی API داشته باشد.

چگونه بفهمم که یک درخواست به‌دلیل محدودیت فهرست IPهای مجاز با خطا مواجه شده است؟

درخواست‌هایی که به‌دلیل محدودیت فهرست IPهای مجاز با خطا مواجه می‌شوند، موارد زیر را برمی‌گردانند:

• HTTP status: 401 Unauthorized

• Error code: ip_not_authorized