OpenAI
این صفحه به‌صورت ماشینی ترجمه شده است. مقاله اصلی انگلیسی را مشاهده کنید.

مدیریت دسترسی به قابلیت‌ها با کنترل دسترسی نقش-محور در ChatGPT

با نحوه پیکربندی پیش‌فرض‌های فضای کاری و نقش‌های سفارشی، اختصاص مجوزهای قابلیت‌ها و بررسی دسترسی اعضا آشنا شوید.

به‌روزرسانی: 2 days ago

نمای کلی

کنترل دسترسی نقش-محور (RBAC) به مالکان فضای کاری امکان می‌دهد با نقش‌های سفارشی قابل استفادهٔ مجدد، دسترسی به قابلیت‌ها را تنظیم کنند. هر عضو می‌تواند هم مستقیم و هم از طریق عضویت در گروه‌ها نقش دریافت کند و بیش از یک نقش داشته باشد.

نقش‌های سفارشی، مجوزهای استفاده از قابلیت‌ها را کنترل می‌کنند. نقش‌های داخلی فضای کاری، مانند عضو، مدیر و مالک، تعیین می‌کنند هر فرد چه مواردی را می‌تواند مدیریت کند. برای آشنایی با نقش‌های داخلی و انواع جایگاه کاربری، ببینید: مدیریت اعضا، نقش‌های فضای کاری و جایگاه‌های کاربری.

دسترس‌پذیری

RBAC برای ChatGPT Enterprise، Edu، Healthcare و Teachers در همهٔ کشورهای پشتیبانی‌شده در دسترس است. RBAC را در وب از طریق تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها در ChatGPT، یا کنترل‌های پشتیبانی‌شدهٔ نقش و مجوز در کنسول مدیریت پیکربندی کنید.

پیش از شروع

  • مالکان فضای کاری می‌توانند نقش‌های سفارشی را ایجاد، حذف، اختصاص یا لغو تخصیص کنند و تنظیمات پیش‌فرض مجوزها را برای کل فضای کاری مدیریت کنند.

  • مدیران فضای کاری ممکن است بتوانند نقش‌های موجود را از طریق رابط‌های مدیریتی پشتیبانی‌شده مشاهده یا به‌روزرسانی کنند. آن‌ها نمی‌توانند نقش‌های سفارشی را ایجاد، حذف، اختصاص یا لغو تخصیص کنند.

  • اعضا و مشاهده‌کنندگان آمار تحلیلی نمی‌توانند تنظیمات سراسری RBAC فضای کاری را مدیریت کنند.

  • امکان تفویض اختیار به مدیران گروه در ChatGPT Enterprise وجود دارد. فقط مالک فضای کاری می‌تواند ویرایش مجوزهای نقش‌های اختصاص‌یافته را برای مدیران گروه فعال یا غیرفعال کند.

مدیر کلِ مستأجر به‌طور خودکار نقشی در فضای کاری ChatGPT دریافت نمی‌کند. نقش‌های سفارشی، دسترسی به کلید مدیریت را اعطا نمی‌کنند. فقط مالکان و مدیران فضای کاری می‌توانند کلیدهای مدیریت فضای کاری را ایجاد کنند؛ مجوزهای حساسِ انطباق نیز به نقش مالک نیاز دارند. برای جزئیات، ببینید: مدیریت کلیدهای مدیریت در کنسول مدیریت.

آشنایی با تنظیمات پیش‌فرض فضای کاری و نقش‌های سفارشی

تنظیمات فضای کاری، مبنای مجوزهایی هستند که از این تنظیمات پشتیبانی می‌کنند. یک نقش سفارشی عادی می‌تواند از این وضعیت‌ها استفاده کند:

وضعیتاثر
پیش‌فرضاز تنظیم فضای کاری پیروی می‌کند.
روشنمجوز را از طریق آن نقش اعطا می‌کند.
خاموشمجوز را از طریق آن نقش اعطا نمی‌کند. نقش اختصاص‌یافتهٔ دیگری همچنان می‌تواند آن را اعطا کند.

مجوزهای نقش‌های عادی با هم جمع می‌شوند. اگر هر یک از نقش‌های اختصاص‌یافته، به‌طور صریح یا با پیروی از تنظیم روشنِ فضای کاری، دسترسی را اعطا کند، دسترسی عضو حفظ می‌شود. این قاعده برای نقش‌های اختصاص‌یافته به‌صورت مستقیم و از طریق گروه‌ها اعمال می‌شود.

اگر همهٔ نقش‌های عادیِ مربوط به عضو روی خاموش تنظیم شده باشند، دسترسی از طریق RBAC عادی رد می‌شود. اگر همهٔ نقش‌های مربوط به عضو از پیش‌فرض استفاده کنند، تنظیم فضای کاری اعمال می‌شود. برخی مجوزها، از جمله بعضی کنترل‌های حالت کار و افزونه‌ها، فقط گزینه‌های روشن و خاموش دارند.

نوع جایگاه کاربری، طرح اشتراک و شرایط استفاده از محصول همچنان ملاک هستند. حالت قفل جداگانه ارزیابی می‌شود و می‌تواند قابلیتی را محدود کند، حتی اگر یک نقش عادی استفاده از آن را مجاز کرده باشد.

تنظیم مجوزهای پیش‌فرض فضای کاری

  1. فضای کاری ChatGPT خود را باز کنید.

  2. به تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها بروید.

  3. زبانهٔ فضای کاری را باز کنید.

  4. مجوزهای موجود را بررسی کنید و تنظیمات پایهٔ فضای کاری را تعیین کنید.

کنترل‌های موجود در بخش مجوزها و نقش‌ها فهرست شده‌اند. اگر مجوزی در یک نقش سفارشی از گزینهٔ پیش‌فرض پشتیبانی کند و روی آن تنظیم شده باشد، تنظیم پیش‌فرض فضای کاری برای آن اعمال می‌شود.

می‌توانید دسترسی به هر برنامه را جداگانه کنترل کنید. رابط کاربری یک برنامه را نمی‌توان به‌طور مستقل غیرفعال کرد.

ایجاد یا ویرایش نقش سفارشی

مالکان فضای کاری می‌توانند نقش‌های سفارشی ایجاد کنند.

  1. به تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها بروید.

  2. نقش‌های سفارشی را باز کنید.

  3. ایجاد نقش را انتخاب کنید.

  4. نام و توضیحی وارد کنید، سپس ذخیره را انتخاب کنید.

  5. در صفحهٔ مجوزهای نقش، برای هر مجوزی که پشتیبانی می‌شود، یکی از گزینه‌های پیش‌فرض، روشن یا خاموش را انتخاب کنید. برای مجوزهای دوحالته، روشن یا خاموش را انتخاب کنید.

برای ویرایش نقش موجود، آن را در نقش‌های سفارشی باز کنید و تنظیمات مجاز آن را به‌روزرسانی کنید. همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، مجوزهای مدیریتی به نقش شما در فضای کاری و رابط پشتیبانی‌شده بستگی دارند.

تغییرات یک نقش سفارشی بر تمام گروه‌هایی که آن نقش به آن‌ها اختصاص یافته است تأثیر می‌گذارد. اگر گروه‌ها به تنظیمات مستقل مجوز نیاز دارند، از نقش‌های جداگانه استفاده کنید.

اختصاص نقش سفارشی

مالکان فضای کاری می‌توانند، در صورت فراهم بودن این امکان، نقش‌ها را مستقیم به اعضا اختصاص دهند، یا آن‌ها را به گروه‌هایی اختصاص دهند که دستی ایجاد شده‌اند یا از طریق SCIM همگام‌سازی می‌شوند. برای مدیریت دسترسی در مقیاس بزرگ، استفاده از گروه‌ها توصیه می‌شود. برای راه‌اندازی گروه‌ها، ببینید: مدیریت گروه‌ها و مدیران گروه.

اختصاص نقش به گروه‌ها

  1. به تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها بروید.

  2. نقش‌های سفارشی را باز و نقش موردنظر را انتخاب کنید.

  3. تخصیص‌های نقش را باز کنید.

  4. + افزودن را انتخاب کنید.

  5. یک یا چند گروه را انتخاب کنید.

  6. انجام شد را انتخاب کنید.

اعضا مجوزهای تمام نقش‌هایی را دریافت می‌کنند که مستقیم یا از طریق گروه‌ها به آن‌ها اختصاص یافته‌اند. اعمال تغییرات ممکن است تا ۵ دقیقه طول بکشد.

اختصاص مستقیم نقش به عضو

اگر تخصیص مستقیم در دسترس است، نمایهٔ عضو را باز کنید، به نقش‌های مستقیم بروید و اختصاص نقش مستقیم را انتخاب کنید. نقش سفارشی موردنظر برای تخصیص را انتخاب کنید. نقش مستقیم با نقش‌هایی که عضو از طریق گروه‌ها دریافت می‌کند ترکیب می‌شود.

تفویض اختیار ویرایش نقش‌های اختصاص‌یافته

در ChatGPT Enterprise، مالک فضای کاری می‌تواند به مدیران گروه اجازه دهد تنظیمات مجازِ نقش‌های سفارشی اختصاص‌یافته به گروه خود را ویرایش کنند. مدیران گروه نمی‌توانند نقش‌ها را ایجاد، حذف، اختصاص یا لغو تخصیص کنند. ویرایش نقشی که بین چند گروه مشترک است، بر همهٔ آن گروه‌ها تأثیر می‌گذارد.

برای اطلاعات دربارهٔ تعیین مدیر، تنظیم مجوزهای تفویض‌شده و حذف مدیر، ببینید: مدیریت گروه‌ها و مدیران گروه.

تنظیم دسترسی به مدل و استثناهای امنیتی

دسترسی به مدل

مالکان می‌توانند دسترسی به مدل‌های مجاز را از طریق تنظیمات فضای کاری یا نقش‌های سفارشی کنترل کنند. اگر فضای کاری شرایط استفاده از مدلی را نداشته باشد، نقش نمی‌تواند آن مدل را در دسترس قرار دهد. انتخاب مدل آغازین یا پیش‌فرض، دسترسی اعطا نمی‌کند.

در فضاهای کاری واجد شرایط Enterprise و Edu، GPT-6 Astra هنگام عرضه به‌طور پیش‌فرض خاموش است. دسترسی به Astra را جداگانه تنظیم کنید؛ تنظیمات قبلیِ دسترسی زودهنگام به مدل منتقل نمی‌شوند. همهٔ نقش‌های اختصاص‌یافته را بررسی کنید، زیرا نقشی که دسترسی را مجاز می‌کند می‌تواند آن را فعال نگه دارد، حتی اگر نقش دیگری روی خاموش تنظیم شده باشد.

هنگام عرضهٔ GPT-6 Sol و GPT-6 Luna در کار و Codex، این مدل‌ها در فضاهای کاری Enterprise و Edu به‌طور پیش‌فرض خاموش بودند. پیش از آنکه اعضا بتوانند از مدلی که هنوز غیرفعال است استفاده کنند، مدیران باید آن را فعال کنند. مدل‌هایی که از قبل فعال هستند، برای این عرضهٔ چت نیازی به فعال‌سازی دوباره ندارند. انتخابگر مدل و نوار لغزنده فقط گزینه‌هایی را نشان می‌دهند که در دسترس عضو هستند.

برای GPT-6 در چتِ Enterprise، از مجوز موجودِ GPT-6 Sol برای کنترل دسترسی در سطوح فوری تا بسیار بالا استفاده کنید. فضاهای کاری که Sol در آن‌ها فعال است، می‌توانند در جریان عرضه دسترسی دریافت کنند. این نسخهٔ چت، دورهٔ پیش‌نمایش جدیدی برای مدیران ندارد.

دسترسی به تنظیمات فعلی مدیر و تمام نقش‌های اختصاص‌یافته بستگی دارد. همان‌طور که در بالا توضیح داده شد، مجوزهای نقش‌های عادی با هم جمع می‌شوند: یک نقش می‌تواند دسترسی را مجاز کند، حتی اگر نقش دیگری آن را خاموش کند. اعضا همچنان باید شرایط لازم مربوط به طرح اشتراک، جایگاه کاربری و محصول را داشته باشند. Pro از مجوز مستقل GPT-6 Astra استفاده می‌کند.

اگر عضوی نمی‌تواند یکی از این مدل‌ها را در کار یا Codex پیدا کند، بررسی کنید که فضای کاری شرایط استفاده از مدل را داشته باشد و دسترسی نهایی عضو به مدل را بررسی کنید.

مدیران می‌توانند کنسول مدیریت را باز کنند، فضای کاری ChatGPT را انتخاب کنند، سپس مدل‌ها را باز و آزمایش را انتخاب کنند تا دسترسی عضو و تنظیمات مؤثر بر آن را بررسی کنند. آزمایش، مدلی را فعال نمی‌کند و مجوزها را تغییر نمی‌دهد.

برای اطلاعات دربارهٔ دسترس‌پذیری مدل‌ها، الزامات برنامهٔ کاربری و مراحل کامل، ببینید: مدل‌ها و محدودیت‌های ChatGPT Enterprise و Edu.

حالت قفل

در فضاهای کاری که از نقش‌های حالت قفل پشتیبانی می‌کنند، می‌توان برای اعضایی که به این حالت نیاز دارند نقش سفارشی ایجاد کرد. حالت قفل، پیکربندی امنیتی در سطح نقش است، نه صرفاً کلیدی برای روشن یا خاموش کردن یک مجوز.

نقشی با حالت قفل می‌تواند بسته به تنظیمات فضای کاری، قابلیت‌های دارای دسترسی به شبکه را محدود کند؛ از جمله جست‌وجوی زندهٔ وب، تحقیق عمیق، حالت عامل، ارتباط شبکه‌ای canvas و برخی عملکردهای برنامه‌ها یا MCP. این محدودیت‌ها ممکن است حتی زمانی اعمال شوند که یک نقش عادی، استفاده از قابلیت را مجاز کرده باشد.

پیش از اختصاص نقشی با حالت قفل، بررسی کنید کدام برنامه‌ها و اقدامات را مجاز می‌کند. اعضا باید در هر سیستم مبدأ متصل نیز مجوزهای لازم را داشته باشند؛ دسترسی به برنامه در ChatGPT، مجوزهای سیستم مبدأ را نادیده نمی‌گیرد.

برای جزئیات، ببینید: حالت قفل.

مدیریت دسترسی نقش به افزونه

در فضاهای کاری Enterprise و Edu، دسترسی به هر افزونه را می‌توان برای یک نقش سفارشی تنظیم کرد یا از تنظیم پیش‌فرض فضای کاری به ارث برد. این تنظیمات مختص هر افزونه، از مجوز سراسری استفاده از افزونه‌ها در فضای کاری و سایر مجوزهای افزونه که فقط گزینه‌های روشن و خاموش دارند، جدا هستند.

  1. به کنسول مدیریت بروید، فضای کاری ChatGPT موردنظر را انتخاب کنید و افزونه‌ها را باز کنید.

  2. افزونه را انتخاب و نقشی را که می‌خواهید تغییر دهید بررسی کنید.

  3. انتخاب کنید که نقش، تنظیم مستقل دسترسی به افزونه داشته باشد یا از تنظیم پیش‌فرض فضای کاری پیروی کند.

  4. دسترسی فعلی و پیشنهادی به برنامه‌های موردنیاز و وابستگی‌های مشترک را بررسی کنید. فقط تغییراتی را تأیید کنید که قصد دارید در افزونه‌ها و برنامه‌ها اعمال کنید.

  5. نتایج را بررسی کنید و مشکل تغییرات ناموفق را برطرف کنید.

هنگام بررسی دسترسی، همهٔ نقش‌هایی را که مستقیم یا از طریق گروه‌ها به عضو اختصاص یافته‌اند بررسی کنید. دسترسی به افزونه، تنظیمات مستقل دسترسی، اقدام، تأیید یا مجوزدهی ارائه‌دهنده را برای برنامه‌های موجود در آن نادیده نمی‌گیرد.

افزونه‌ای که دسترسی به آن محدود شده است، ممکن است همچنان در فهرست با برچسب غیرفعال‌شده توسط مدیر نمایش داده شود. برای اطلاعات دربارهٔ مدیریت افزونه‌ها و تعارض‌های برنامه‌های موردنیاز، ببینید: کنترل‌های مدیریتی، امنیت و انطباق برای افزونه‌ها و برنامه‌ها.

بررسی دسترسی نهایی عضو

نوع جایگاه کاربری عضو، شرایط استفاده در طرح اشتراک، تنظیمات پیش‌فرض فضای کاری و همهٔ نقش‌های اختصاص‌یافته به‌صورت مستقیم و گروهی را بررسی کنید. برای اعمال تغییرات اخیر RBAC تا ۵ دقیقه صبر کنید.

در مثال‌های زیر از نقش‌های عادی استفاده شده است، مگر اینکه خلاف آن ذکر شود:

پیکربندینتیجه
جست‌وجوی وب در فضای کاری روشن است؛ تنها نقش عادی عضو از تنظیم پیش‌فرض استفاده می‌کند.جست‌وجوی وب از طریق آن نقش مجاز است.
یک نقش عادی، جست‌وجوی وب را خاموش و نقش دیگری آن را روشن کرده است.جست‌وجوی وب مجاز است، زیرا یکی از نقش‌ها دسترسی را اعطا می‌کند.
جست‌وجوی وب در تمام نقش‌های عادیِ مربوط به عضو خاموش است.RBAC عادی دسترسی نمی‌دهد، حتی اگر تنظیم پایهٔ فضای کاری روشن باشد.
یک نقش عادی، قابلیت دارای دسترسی به شبکه را مجاز می‌کند؛ نقشی با حالت قفل آن را محدود می‌کند.محدودیت حالت قفل اعمال می‌شود.

برای بررسی دسترسی به مدل، مدیران طرح‌های Business، Enterprise، Healthcare و Edu می‌توانند از آزمایش در بخش مدل‌ها در کنسول مدیریت استفاده کنند. این ابزار، دسترسی نهایی به مدل و تنظیمات مؤثر بر آن را نشان می‌دهد. این ابزار دسترسی اعطا نمی‌کند و مجوزها را تغییر نمی‌دهد. برای آشنایی با مراحل انجام کار، ببینید: مدل‌ها و محدودیت‌های ChatGPT Enterprise و Edu.

پرسش‌های متداول

آیا خاموش کردن یک مجوز در یک نقش، دسترسی عضو را قطع می‌کند؟

اگر نقش عادی دیگری که به عضو تعلق دارد آن مجوز را اعطا کند، خیر. هم نقش‌های اختصاص‌یافتهٔ مستقیم و هم نقش‌های دریافت‌شده از طریق گروه‌ها را بررسی کنید. حالت قفل و احراز شرایط استفاده از محصول، جداگانه ارزیابی می‌شوند.

آیا RBAC می‌تواند محدودیت‌های نوع جایگاه کاربری عضو را نادیده بگیرد؟

خیر. RBAC قابلیت‌ها را در محدودهٔ دسترسی مجازِ نوع جایگاه کاربری و طرح اشتراک فضای کاری کنترل می‌کند. جایگاه کاربری مختص Codex با دریافت نقش سفارشی به ChatGPT دسترسی پیدا نمی‌کند.

اگر یک مجوز فقط گزینه‌های روشن و خاموش داشته باشد چه باید کرد؟

برای فضای کاری و نقش‌های مرتبط، گزینهٔ روشن یا خاموش را صریحاً تنظیم کنید. گزینهٔ پیش‌فرض فقط برای مجوزهایی در دسترس است که از آن پشتیبانی می‌کنند.

آیا این مقاله مفید بود؟