OpenAI
این صفحه به‌صورت ماشینی ترجمه شده است. مقاله اصلی انگلیسی را مشاهده کنید.

مدیریت دسترسی به قابلیت‌ها با کنترل دسترسی نقش-محور در ChatGPT

با نحوه پیکربندی پیش‌فرض‌های فضای کاری و نقش‌های سفارشی، اختصاص مجوزهای قابلیت‌ها و بررسی دسترسی اعضا آشنا شوید.

به‌روزرسانی: 5 days ago

نمای کلی

کنترل دسترسی نقش-محور (RBAC) به مالکان فضای کاری امکان می‌دهد دسترسی به قابلیت‌ها را با نقش‌های سفارشیِ قابل استفادهٔ مجدد تنظیم کنند. هر عضو می‌تواند نقش‌ها را مستقیماً یا از طریق عضویت در گروه‌ها دریافت کند و بیش از یک نقش داشته باشد.

نقش‌های سفارشی، مجوزهای استفاده از قابلیت‌ها را کنترل می‌کنند. نقش‌های ازپیش‌تعریف‌شدهٔ فضای کاری، مانند عضو، مدیر و مالک، مشخص می‌کنند هر فرد چه بخش‌هایی را می‌تواند مدیریت کند. برای آشنایی با نقش‌های ازپیش‌تعریف‌شده و انواع جایگاه کاربری، ببینید: مدیریت اعضا، نقش‌های فضای کاری و جایگاه‌های کاربری.

دسترسی

RBAC برای ChatGPT Enterprise، Edu، Healthcare و Teachers در همهٔ کشورهای پشتیبانی‌شده در دسترس است. RBAC را در نسخهٔ وب، از مسیر تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها در ChatGPT یا با گزینه‌های پشتیبانی‌شدهٔ کنترل نقش و مجوز در کنسول مدیریت تنظیم کنید.

پیش از شروع

  • مالکان فضای کاری می‌توانند نقش‌های سفارشی را ایجاد، حذف، تخصیص یا لغو تخصیص کنند و تنظیمات پیش‌فرض مجوزها را برای کل فضای کاری مدیریت کنند.

  • مدیران فضای کاری ممکن است بتوانند نقش‌های موجود را از طریق محیط‌های مدیریتی پشتیبانی‌شده مشاهده یا به‌روزرسانی کنند. آن‌ها نمی‌توانند نقش‌های سفارشی را ایجاد، حذف، تخصیص یا لغو تخصیص کنند.

  • اعضا و مشاهده‌گران آمار تحلیلی نمی‌توانند تنظیمات RBAC را در سطح کل فضای کاری مدیریت کنند.

  • تفویض اختیار به مدیران گروه در ChatGPT Enterprise در دسترس است. فقط مالک فضای کاری می‌تواند گزینهٔ ویرایش مجوزهای نقش‌های تخصیص‌یافته را برای مدیران گروه فعال یا غیرفعال کند.

مدیر سراسری یک مستأجر (tenant) به‌طور خودکار در فضای کاری ChatGPT نقشی دریافت نمی‌کند. نقش‌های سفارشی، دسترسی به کلید مدیریتی را اعطا نمی‌کنند. فقط مالکان و مدیران فضای کاری می‌توانند کلیدهای مدیریتی فضای کاری را ایجاد کنند و مجوزهای حساسِ انطباق با الزامات، به نقش مالک نیاز دارند. برای جزئیات، ببینید: مدیریت کلیدهای مدیریتی در کنسول مدیریت.

آشنایی با تنظیمات پیش‌فرض فضای کاری و نقش‌های سفارشی

تنظیمات فضای کاری، مبنای مجوزهای واجد شرایط را تعیین می‌کنند. یک نقش سفارشی معمولی می‌تواند از این وضعیت‌ها استفاده کند:

وضعیتتأثیر
پیش‌فرضاز تنظیم فضای کاری پیروی می‌کند.
فعالمجوز را از طریق آن نقش اعطا می‌کند.
غیرفعالمجوز را از طریق آن نقش نمی‌دهد. نقش تخصیص‌یافتهٔ دیگری همچنان می‌تواند آن مجوز را اعطا کند.

مجوزهای نقش‌های معمولی به‌صورت تجمیعی با هم ترکیب می‌شوند. اگر هر یک از نقش‌های تخصیص‌یافته، چه به‌صراحت و چه با پیروی از یک تنظیم فعال در فضای کاری، دسترسی را اعطا کند، دسترسی عضو حفظ می‌شود. این قاعده هم برای نقش‌های تخصیص‌یافتهٔ مستقیم و هم برای نقش‌های دریافتی از طریق گروه‌ها صدق می‌کند.

اگر همهٔ نقش‌های معمولیِ مرتبط روی غیرفعال تنظیم شده باشند، RBAC معمولی دسترسی نمی‌دهد. اگر همهٔ نقش‌های مرتبط از پیش‌فرض استفاده کنند، تنظیم فضای کاری اعمال می‌شود. برخی مجوزها، از جمله بعضی گزینه‌های کنترلی کار و افزونه‌ها، فقط دو وضعیت فعال و غیرفعال دارند.

نوع جایگاه کاربری، طرح و شرایط استفاده از محصول همچنان ملاک هستند. حالت قفل جداگانه ارزیابی می‌شود و می‌تواند قابلیتی را محدود کند، حتی اگر یک نقش معمولی اجازهٔ استفاده از آن را بدهد.

تنظیم مجوزهای پیش‌فرض فضای کاری

  1. فضای کاری ChatGPT خود را باز کنید.

  2. به تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها بروید.

  3. زبانهٔ فضای کاری را باز کنید.

  4. مجوزهای موجود را بررسی و تنظیمات پایهٔ فضای کاری را پیکربندی کنید.

گزینه‌های کنترلی موجود در بخش مجوزها و نقش‌ها فهرست شده‌اند. وقتی یک مجوز واجد شرایط در نقش سفارشی روی پیش‌فرض تنظیم باشد، تنظیم پیش‌فرض فضای کاری برای آن اعمال می‌شود.

می‌توانید دسترسی به هر برنامه را جداگانه کنترل کنید. رابط کاربری یک برنامه را نمی‌توان به‌طور مستقل غیرفعال کرد.

ایجاد یا ویرایش نقش سفارشی

مالکان فضای کاری می‌توانند نقش‌های سفارشی ایجاد کنند.

  1. به تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها بروید.

  2. بخش نقش‌های سفارشی را باز کنید.

  3. ایجاد نقش را انتخاب کنید.

  4. نام و توضیحی وارد کنید، سپس ذخیره را انتخاب کنید.

  5. در صفحهٔ مجوزهای نقش، برای هر مجوز واجد شرایط، پیش‌فرض، فعال یا غیرفعال را انتخاب کنید. برای مجوزهای دوحالته، فعال یا غیرفعال را انتخاب کنید.

برای ویرایش نقشی که از قبل وجود دارد، آن را در نقش‌های سفارشی باز کنید و تنظیماتی را که اجازهٔ تغییرشان را دارید به‌روزرسانی کنید. همان‌طور که بالاتر توضیح داده شد، مجوزهای مدیریتی به نقش شما در فضای کاری و محیط پشتیبانی‌شده بستگی دارند.

تغییرات یک نقش سفارشی بر همهٔ گروه‌هایی که آن نقش به آن‌ها تخصیص یافته است تأثیر می‌گذارد. وقتی گروه‌ها به تنظیمات مجوز مستقل نیاز دارند، از نقش‌های جداگانه استفاده کنید.

تخصیص نقش سفارشی

مالکان فضای کاری می‌توانند نقش‌ها را، در صورت در دسترس بودن این امکان، مستقیماً به اعضا تخصیص دهند یا آن‌ها را به گروه‌هایی تخصیص دهند که دستی ایجاد شده‌اند یا از طریق SCIM همگام‌سازی شده‌اند. برای مدیریت دسترسی در مقیاس بزرگ، استفاده از گروه‌ها توصیه می‌شود. برای راه‌اندازی گروه‌ها، ببینید: مدیریت گروه‌ها و مدیران گروه.

تخصیص نقش به گروه‌ها

  1. به تنظیمات فضای کاری > مجوزها و نقش‌ها بروید.

  2. بخش نقش‌های سفارشی را باز کنید و نقش موردنظر را انتخاب کنید.

  3. بخش تخصیص‌های نقش را باز کنید.

  4. + افزودن را انتخاب کنید.

  5. یک یا چند گروه را انتخاب کنید.

  6. انجام شد را انتخاب کنید.

اعضا مجوزهای همهٔ نقش‌های مرتبطی را دریافت می‌کنند که مستقیماً یا از طریق گروه‌ها به آن‌ها تخصیص یافته‌اند. اعمال تغییرات ممکن است تا ۵ دقیقه طول بکشد.

تخصیص مستقیم نقش به یک عضو

اگر تخصیص مستقیم در دسترس است، نمایهٔ عضو را باز کنید، به نقش‌های مستقیم بروید و تخصیص نقش مستقیم را انتخاب کنید. نقش سفارشی موردنظر برای تخصیص را انتخاب کنید. نقش مستقیم با نقش‌هایی که عضو از طریق گروه‌ها دریافت می‌کند ترکیب می‌شود.

واگذاری اختیار ویرایش نقش‌های تخصیص‌یافته

در ChatGPT Enterprise، مالک فضای کاری می‌تواند به مدیران گروه اجازه دهد تنظیمات مجازِ نقش‌های سفارشی تخصیص‌یافته به گروهشان را ویرایش کنند. مدیران گروه نمی‌توانند نقش‌ها را ایجاد یا حذف کنند یا آن‌ها را تخصیص یا لغو تخصیص کنند. ویرایش نقشی که بین چند گروه مشترک است، بر همهٔ آن گروه‌ها تأثیر می‌گذارد.

برای تعیین و حذف مدیر و تنظیم مجوزهای واگذارشده، ببینید: مدیریت گروه‌ها و مدیران گروه.

تنظیم دسترسی به مدل‌ها و استثناهای امنیتی

دسترسی به مدل‌ها

مالکان می‌توانند دسترسی به مدل‌های واجد شرایط را از طریق تنظیمات فضای کاری یا نقش‌های سفارشی کنترل کنند. اگر فضای کاری واجد شرایط استفاده از مدلی نباشد، هیچ نقشی نمی‌تواند آن مدل را در دسترس قرار دهد. انتخاب مدل آغازین یا پیش‌فرض، دسترسی اعطا نمی‌کند.

در فضاهای کاری واجد شرایط Enterprise و Edu، مدل GPT-6 Astra هنگام عرضه به‌طور پیش‌فرض غیرفعال است. دسترسی به Astra را جداگانه تنظیم کنید؛ تنظیمات قبلیِ دسترسی زودهنگام به مدل منتقل نمی‌شوند. همهٔ نقش‌های تخصیص‌یافته را بررسی کنید، چون نقشی که دسترسی می‌دهد می‌تواند آن را فعال نگه دارد، حتی اگر نقش دیگری روی غیرفعال تنظیم شده باشد.

هنگام عرضهٔ GPT-6 Sol و GPT-6 Luna در کار و Codex، این مدل‌ها در فضاهای کاری Enterprise و Edu به‌طور پیش‌فرض غیرفعال بودند. مدیران باید هر مدلی را که هنوز غیرفعال است فعال کنند تا اعضا بتوانند از آن استفاده کنند. مدل‌هایی که از قبل فعال هستند، برای این عرضه در چت نیازی به فعال‌سازی دوباره ندارند. انتخابگر مدل و نوار لغزنده فقط گزینه‌های در دسترس عضو را نشان می‌دهند.

برای کنترل دسترسی به GPT-6 در چت Enterprise در سطوح فوری تا بسیار بالا، از مجوز موجودِ GPT-6 Sol استفاده کنید. فضاهای کاری که Sol در آن‌ها فعال است، می‌توانند در جریان عرضه دسترسی دریافت کنند. این عرضه در چت، دورهٔ پیش‌نمایش جدیدی برای مدیران ندارد.

دسترسی به تنظیمات مدیریتی موجود و همهٔ نقش‌های تخصیص‌یافته بستگی دارد. همان‌طور که بالاتر توضیح داده شد، مجوزهای نقش‌های معمولی به‌صورت تجمیعی ترکیب می‌شوند: یک نقش می‌تواند دسترسی بدهد، حتی اگر نقش دیگری آن را غیرفعال کند. اعضا همچنان باید شرایط لازم از نظر طرح، جایگاه کاربری و محصول را داشته باشند. Pro از مجوز جداگانهٔ GPT-6 Astra استفاده می‌کند.

اگر عضوی نمی‌تواند یکی از این مدل‌ها را در کار یا Codex پیدا کند، بررسی کنید که فضای کاری واجد شرایط استفاده از آن مدل باشد و دسترسی نهایی عضو به مدل را نیز بررسی کنید.

مدیران می‌توانند کنسول مدیریت را باز کنند، فضای کاری ChatGPT را انتخاب کنند، سپس بخش مدل‌ها را باز کرده و با انتخاب آزمایش، دسترسی عضو و تنظیمات مؤثر بر آن را بررسی کنند. آزمایش، مدلی را فعال نمی‌کند و مجوزها را تغییر نمی‌دهد.

برای اطلاع از دسترسی به مدل‌ها، الزامات نرم‌افزار کارخواه و مراحل کامل، ببینید: مدل‌ها و محدودیت‌های ChatGPT Enterprise و Edu.

حالت قفل

فضاهای کاری که از نقش حالت قفل پشتیبانی می‌کنند، می‌توانند برای اعضایی که به آن نیاز دارند نقش سفارشی ایجاد کنند. حالت قفل یک پیکربندی امنیتی در سطح نقش است، نه صرفاً کلید روشن و خاموش کردن یک مجوز.

نقش حالت قفل، بسته به تنظیمات فضای کاری، می‌تواند قابلیت‌های متصل به شبکه را محدود کند؛ از جمله جست‌وجوی زندهٔ وب، تحقیق عمیق، حالت عامل، ارتباط شبکه‌ای canvas و برخی عملکردهای برنامه‌ها، MCP یا اتصال‌دهنده‌ها. این محدودیت‌ها می‌توانند حتی زمانی اعمال شوند که یک نقش معمولی اجازهٔ استفاده از آن قابلیت را می‌دهد.

پیش از تخصیص نقش حالت قفل، بررسی کنید که کدام برنامه‌ها و عملیات را مجاز می‌داند. اعضا همچنین باید در هر سامانهٔ مبدأ متصل، مجوزهای لازم را داشته باشند؛ دسترسی به برنامه در ChatGPT، مجوزهای آن سامانه‌ها را نادیده نمی‌گیرد.

برای جزئیات، ببینید: حالت قفل.

مدیریت دسترسی یک نقش به افزونه‌ها

در فضاهای کاری Enterprise و Edu، دسترسی به هر افزونه را می‌توان برای یک نقش سفارشی تنظیم کرد یا از تنظیم پیش‌فرض فضای کاری به ارث برد. این تنظیماتِ مختص هر افزونه، از مجوز سراسری استفاده از افزونه‌ها در فضای کاری و سایر مجوزهای افزونه که فقط دو وضعیت فعال و غیرفعال دارند، جدا هستند.

  1. به کنسول مدیریت بروید، فضای کاری ChatGPT موردنظر را انتخاب کنید و بخش افزونه‌ها را باز کنید.

  2. افزونه را انتخاب کنید و نقشی را که می‌خواهید تغییر دهید بررسی کنید.

  3. مشخص کنید که نقش، تنظیم مستقل خود را برای دسترسی به افزونه داشته باشد یا از تنظیم پیش‌فرض فضای کاری پیروی کند.

  4. دسترسی فعلی و پیشنهادی به برنامه‌های موردنیاز و وابستگی‌های مشترک را بررسی کنید. فقط تغییراتی را تأیید کنید که قصد دارید در افزونه و برنامه‌ها اعمال کنید.

  5. نتایج را بررسی کنید و مشکلات مربوط به تغییرات ناموفق را برطرف کنید.

هنگام بررسی دسترسی، همهٔ نقش‌هایی را بررسی کنید که مستقیماً یا از طریق گروه‌ها به عضو تخصیص یافته‌اند. دسترسی به افزونه، تنظیمات مستقلِ دسترسی، عملیات، تأیید یا مجوزدهی ارائه‌دهنده را در برنامه‌های موجود در آن نادیده نمی‌گیرد.

افزونهٔ محدودشده ممکن است همچنان با برچسب غیرفعال‌شده توسط مدیر در فهرست قابل مشاهده باشد. برای مدیریت افزونه‌ها و تعارض‌های مربوط به برنامه‌های موردنیاز، ببینید: کنترل‌های مدیریتی، امنیت و انطباق با الزامات برای افزونه‌ها و برنامه‌ها.

بررسی دسترسی نهایی یک عضو

نوع جایگاه کاربری عضو، واجد شرایط بودن طرح، تنظیمات پیش‌فرض فضای کاری و همهٔ نقش‌های تخصیص‌یافتهٔ مستقیم و گروهی را بررسی کنید. برای اعمال تغییرات اخیر RBAC، تا ۵ دقیقه صبر کنید.

در مثال‌های زیر از نقش‌های معمولی استفاده شده است، مگر اینکه خلاف آن ذکر شود:

پیکربندینتیجه
جست‌وجوی وب در فضای کاری فعال است؛ تنها نقش معمولی عضو از پیش‌فرض استفاده می‌کند.جست‌وجوی وب از طریق آن نقش مجاز است.
یک نقش معمولی جست‌وجوی وب را غیرفعال و نقش دیگری آن را فعال می‌کند.جست‌وجوی وب مجاز است، چون یک نقش دسترسی می‌دهد.
همهٔ نقش‌های معمولیِ مرتبط، جست‌وجوی وب را غیرفعال می‌کنند.RBAC معمولی دسترسی نمی‌دهد، حتی اگر تنظیم پایهٔ فضای کاری فعال باشد.
یک نقش معمولی، قابلیتی متصل به شبکه را مجاز می‌کند؛ نقش حالت قفل آن را محدود می‌کند.محدودیت حالت قفل اعمال می‌شود.

برای بررسی دسترسی به مدل‌ها، مدیران در Business، Enterprise، Healthcare و Edu می‌توانند از آزمایش در بخش مدل‌ها در کنسول مدیریت استفاده کنند. این گزینه، دسترسی نهایی به مدل و تنظیمات مؤثر بر آن را نشان می‌دهد. دسترسی اعطا نمی‌کند و مجوزها را تغییر نمی‌دهد. برای آشنایی با مراحل، ببینید: مدل‌ها و محدودیت‌های ChatGPT Enterprise و Edu.

پرسش‌های متداول

آیا غیرفعال کردن یک مجوز در یک نقش، دسترسی عضو را قطع می‌کند؟

اگر نقش معمولیِ مرتبط دیگری آن مجوز را بدهد، خیر. هم نقش‌های تخصیص‌یافتهٔ مستقیم و هم نقش‌های دریافتی از طریق گروه‌ها را بررسی کنید. حالت قفل و شرایط استفاده از محصول جداگانه ارزیابی می‌شوند.

آیا RBAC می‌تواند محدودیت‌های نوع جایگاه کاربری عضو را نادیده بگیرد؟

خیر. RBAC قابلیت‌ها را در محدودهٔ دسترسی مجازِ نوع جایگاه کاربری و طرح فضای کاری کنترل می‌کند. جایگاه کاربریِ مختص Codex از طریق نقش سفارشی به ChatGPT دسترسی پیدا نمی‌کند.

اگر مجوزی فقط دو وضعیت فعال و غیرفعال داشته باشد، چه باید کرد؟

برای فضای کاری و نقش‌های مرتبط، صراحتاً فعال یا غیرفعال را تنظیم کنید. پیش‌فرض فقط برای مجوزهای واجد شرایط در دسترس است.

آیا این مقاله مفید بود؟