Omówienie
Szablony aplikacji umożliwiają skonfigurowanie w zarządzanej przestrzeni roboczej własnej wersji aplikacji lub łącznika ChatGPT. Administratorzy i właściciele przestrzeni roboczej mogą znaleźć szablony w dostępnym interfejsie administracyjnym Aplikacje lub Wtyczki, dodać konfigurację właściwą dla organizacji i utworzyć wersję roboczą aplikacji do sprawdzenia. Szablony zarządzanych aplikacji nie są widoczne w osobistych przestrzeniach roboczych.
Szablony są przydatne, gdy OpenAI może zapewnić wspólne działanie aplikacji, ale każda przestrzeń robocza musi podać konfigurację właściwą dla dostawcy. W zależności od szablonu konfiguracja może obejmować nazwę dzierżawy lub hosta, dane uwierzytelniające klienta OAuth, adresy URL wywołań zwrotnych, zakresy, szczegóły webhooków, adresy URL zarządzanych serwerów MCP lub inne ustawienia dostawcy. Na przykład szablon GitHub Enterprise może utworzyć łącznik właściwy dla przestrzeni roboczej, za pomocą którego Codex uzyskuje dostęp do hosta GitHub Enterprise danej organizacji.
Po zakończeniu konfiguracji członkowie nie korzystają z pierwotnego szablonu. Korzystają z utworzonej na jego podstawie i opublikowanej aplikacji przestrzeni roboczej. Administratorzy mogą następnie zarządzać tą aplikacją tak jak innymi aplikacjami ChatGPT, w tym dostępem ról, ustawieniami działań, uprawnieniami aplikacji i autoryzacją u dostawcy.
Wtyczki mogą zawierać szablony aplikacji lub aplikacje utworzone z szablonów. Jeśli wtyczka zawiera szablon aplikacji, administrator lub właściciel przestrzeni roboczej musi utworzyć i opublikować aplikację właściwą dla tej przestrzeni, zanim członkowie będą mogli połączyć ją w ChatGPT lub korzystać z niej za pośrednictwem wtyczki. Wtyczka korzysta z instancji aplikacji dostępnej w danej przestrzeni roboczej. Członkowie nie konfigurują pierwotnego szablonu.
W tym artykule opisano ogólny proces korzystania z szablonu. Instrukcje konfiguracji dla poszczególnych dostawców:
Typowe powody korzystania z szablonu:
Adres URL dostawcy zawiera nazwę hosta dzierżawy, konta, organizacji lub przestrzeni roboczej firmy.
Organizacja musi użyć własnego klienta OAuth lub własnych danych uwierzytelniających dostawcy.
Dostawca wymaga skonfigurowania adresu URL wywołania zwrotnego właściwego dla klienta.
Aplikacja powinna korzystać z tego samego wzorca implementacji, a każda przestrzeń robocza powinna niezależnie kontrolować dostęp, działania i ustawienia zabezpieczeń.
Czym szablony różnią się od zwykłych aplikacji
Zwykłą aplikację można zazwyczaj włączyć bezpośrednio. Szablon rozpoczyna natomiast proces konfiguracji przez administratora przestrzeni roboczej.
Typowy proces wygląda tak:
W zależności od dostępnego interfejsu administrator znajduje szablon w interfejsie administracyjnym Aplikacje lub Wtyczki danej przestrzeni roboczej.
Administrator wprowadza wymaganą konfigurację właściwą dla przestrzeni roboczej.
ChatGPT tworzy wersję roboczą aplikacji dla przestrzeni roboczej.
Administrator sprawdza i publikuje wersję roboczą.
Administrator konfiguruje dostęp i ustawienia działań opublikowanej aplikacji.
Członkowie korzystają z opublikowanej aplikacji przestrzeni roboczej, a nie z pierwotnego szablonu.
Znajdowanie i konfigurowanie szablonu aplikacji
Poniższe procedury dotyczą interfejsu administracyjnego Aplikacje. Jeśli w Twojej przestrzeni roboczej używana jest sekcja Administracja > Wtyczki, otwórz odpowiednią wtyczkę lub odpowiedni szablon i postępuj zgodnie z wyświetloną procedurą konfiguracji. Informacje o poruszaniu się po przestrzeni roboczej znajdziesz w artykule: Ustawienia administracyjne, zabezpieczenia i zgodność wtyczek oraz aplikacji.
Przejdź do sekcji Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje.
Wybierz Katalog.
Wyszukaj nazwę dostawcy lub aplikacji.
Znajdź pozycje oznaczone jako szablony.
Wybierz Włącz, aby rozpocząć konfigurację.
Podczas konfiguracji system poprosi o dane potrzebne do utworzenia aplikacji właściwej dla przestrzeni roboczej. Dokładny zestaw pól zależy od szablonu.
Na przykład szablon GitHub Enterprise może wymagać takich informacji jak:
Nazwa i opis aplikacji.
Nazwa hosta GitHub Enterprise.
Konfiguracja adresu URL wywołania zwrotnego.
Identyfikator i klucz tajny klienta OAuth.
Klucz prywatny aplikacji GitHub.
Żądane zakresy.
Szczegóły konfiguracji webhooka.
Przed utworzeniem wersji roboczej dokładnie sprawdź każde pole. Jeśli organizacja centralnie zarządza danymi uwierzytelniającymi OAuth lub dostawcy, skontaktuj się z zespołem odpowiedzialnym za te dane.
Instrukcje konfiguracji dla poszczególnych dostawców: GitHub Enterprise, Snowflake i Databricks.
Konfigurowanie klienta OAuth
Niektóre szablony wymagają użycia własnego klienta OAuth organizacji. Jeśli jest to wymagane, utwórz lub skonfiguruj aplikację OAuth w konsoli administracyjnej zewnętrznego dostawcy, a następnie skopiuj adres URL wywołania zwrotnego z ChatGPT do ustawień adresu URL przekierowania lub wywołania zwrotnego u dostawcy.
Wprowadź identyfikator i klucz tajny klienta OAuth w ChatGPT dopiero po potwierdzeniu, że konfiguracja dostawcy jest zgodna z instrukcjami konfiguracji szablonu.
Jeśli szablon zawiera domyślne zakresy, zachowaj je, chyba że organizacja sprawdziła uprawnienia dostawcy i ma wyraźny powód, by je zmienić.
Tworzenie wersji roboczej
Po wprowadzeniu wymaganych informacji wybierz Utwórz wersję roboczą.
Utworzenie wersji roboczej nie udostępnia automatycznie aplikacji członkom. Zanim poprosisz członków o korzystanie z aplikacji, sprawdź i opublikuj wersję roboczą oraz skonfiguruj dostęp i ustawienia działań.
Publikowanie utworzonej aplikacji i zarządzanie nią
Po opublikowaniu zarządzaj aplikacją właściwą dla przestrzeni roboczej w dostępnych ustawieniach Aplikacje lub Wtyczki.
Zalecane czynności kontrolne po publikacji:
Sprawdź, czy aplikacja jest widoczna w sekcji Włączone aplikacje.
Ustaw Dostęp ról dla ról, które mają korzystać z aplikacji.
Sprawdź ustawienia Działania dotyczące działań odczytu i zapisu.
Sprawdź Uprawnienia aplikacji, aby określić, kiedy ChatGPT ma pytać członków o zgodę przed użyciem aplikacji.
Poproś upoważnionego użytkownika testowego, aby przeszedł do dostępnej sekcji Aplikacje lub Wtyczki i sprawdził, czy opublikowana aplikacja jest widoczna.
Jeśli aplikacja wymaga uwierzytelnienia u dostawcy, poproś użytkownika testowego o połączenie konta dostawcy.
Uruchom polecenie testowe niskiego ryzyka, aby sprawdzić, czy aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.
Te uprawnienia dotyczą rozmów w ChatGPT. Agenci przestrzeni roboczej korzystają z oddzielnych ustawień określonych przez twórcę danego agenta. Szczegółowe informacje znajdziesz w artykule: Agenci przestrzeni roboczej ChatGPT dla planów Enterprise i Business.
Gdy szablonu można użyć tylko raz
Niektóre szablony mogą umożliwiać utworzenie tylko jednej aplikacji w każdej przestrzeni roboczej. Jeśli szablon został już użyty, przycisk Włącz może być niedostępny. W takim przypadku zarządzaj istniejącą wersją roboczą lub opublikowaną aplikacją, zamiast tworzyć kolejną z tego samego szablonu.
Co widzą członkowie
Członkowie widzą opublikowaną aplikację utworzoną z szablonu. To, czy członek może ją zobaczyć lub z niej korzystać, zależy od ustawień przestrzeni roboczej i autoryzacji u dostawcy. Jeśli aplikacja jest częścią wtyczki, członkowie mogą uzyskać do niej dostęp za pośrednictwem tej wtyczki, ale nadal obowiązują te same wymagania dotyczące dostępu do przestrzeni roboczej i autoryzacji u dostawcy.
Jeśli wtyczka wymaga aplikacji utworzonej z szablonu, może wyświetlać informację o konieczności konfiguracji, dopóki administrator nie utworzy i nie opublikuje aplikacji dla danej przestrzeni roboczej, nie włączy jej dla odpowiedniej roli oraz nie zostanie przeprowadzona wymagana autoryzacja użytkownika lub administratora u dostawcy.
Sprawdź, czy:
Aplikacja jest opublikowana.
Aplikacja jest włączona w przestrzeni roboczej.
Rola członka w przestrzeni roboczej ma dostęp do aplikacji.
Członek znajduje się we właściwej przestrzeni roboczej.
Członek ma wymagane uprawnienia u zewnętrznego dostawcy.
Opublikowane aplikacje są widoczne w dostępnych ustawieniach przestrzeni roboczej Aplikacje lub Wtyczki. Jeśli aplikacja jest częścią wtyczki, może być również widoczna na stronie szczegółów wtyczki jako aplikacja wymagana lub opcjonalna.
Rozwiązywanie problemów z szablonami aplikacji
Jeśli konfiguracja się nie powiedzie lub aplikacja nie będzie widoczna, sprawdź, czy:
Nazwa hosta dzierżawy, konta lub przestrzeni roboczej jest prawidłowa.
Adres URL wywołania zwrotnego został dokładnie skopiowany do konfiguracji dostawcy.
Identyfikator i klucz tajny klienta OAuth są prawidłowe.
Żądane zakresy są zgodne z zakresami dozwolonymi przez aplikację OAuth dostawcy.
Utworzono wersję roboczą.
Wersja robocza została opublikowana.
Ustawienia dostępu ról pozwalają użytkownikowi testowemu zobaczyć aplikację.
Uprawnienia po stronie dostawcy zezwalają na dostęp do testowanych danych lub wykonanie testowanego działania.
Sprawdzanie wymagań dotyczących zabezpieczeń
Klucze tajne klientów OAuth i dane uwierzytelniające dostawcy traktuj jako informacje poufne.
Przed utworzeniem wersji roboczej sprawdź żądane zakresy.
Po opublikowaniu użyj ustawień Działania, aby ograniczyć możliwości aplikacji.
Użyj Uprawnień aplikacji, aby określić, kiedy ChatGPT ma pytać członków o zgodę przed użyciem aplikacji.
Pamiętaj, że po włączeniu aplikacji w ChatGPT nadal obowiązują uprawnienia dostawcy.