Od 9 lipca 2026 r. przenieśliśmy katalog aplikacji do katalogu wtyczek. Wtyczki są głównym sposobem odkrywania możliwości przepływów pracy w ChatGPT i Codex. Wtyczka może zawierać umiejętności, aplikacje i szablony aplikacji — aplikacje nadal są integracjami, które łączą ChatGPT lub Codex z zewnętrznymi danymi i działaniami, a wtyczki ułatwiają włączanie przepływów pracy w ChatGPT. Istniejące połączenia aplikacji pozostają bez zmian, a użytkownicy mogą dodawać nowe wtyczki z katalogu wtyczek, łącząc i uwierzytelniając bazową aplikację tak jak dotychczas. Administratorzy przestrzeni roboczej zarządzają instalacją wtyczek w obszarze Ustawienia przestrzeni roboczej > Wtyczki i mogą zarządzać dostępem oraz uprawnieniami każdej bazowej aplikacji w konfiguracji wtyczki albo w obszarze Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje.
Omówienie
Szablony aplikacji to ścieżka konfiguracji dla zarządzanych przestrzeni roboczych, które potrzebują wersji aplikacji lub łącznika ChatGPT właściwej dla danej przestrzeni roboczej. Administratorzy i właściciele przestrzeni roboczej znajdują szablony w obszarze Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje > Katalog, dodają konfigurację właściwą dla organizacji i tworzą wersję roboczą aplikacji do przeglądu. Zarządzane szablony aplikacji nie są widoczne w osobistych przestrzeniach roboczych.
Szablony przydają się, gdy OpenAI może zapewnić wspólne działanie aplikacji, ale każda przestrzeń robocza musi podać konfigurację właściwą dla dostawcy. W zależności od szablonu ta konfiguracja może obejmować nazwę dzierżawy lub hosta, poświadczenia klienta OAuth, adresy URL wywołań zwrotnych, zakresy, szczegóły webhooków, adresy URL zarządzanych serwerów MCP albo inne ustawienia dostawcy. Na przykład szablon GitHub Enterprise może utworzyć łącznik właściwy dla przestrzeni roboczej, którego Codex używa, aby uzyskać dostęp do hosta GitHub Enterprise tej organizacji.
Po skonfigurowaniu członkowie nie korzystają z pierwotnego szablonu. Korzystają z opublikowanej aplikacji przestrzeni roboczej utworzonej na jego podstawie. Administratorzy mogą następnie zarządzać tą aplikacją tak jak innymi aplikacjami ChatGPT, w tym dostępem ról, kontrolami działań, uprawnieniami aplikacji i autoryzacją u dostawcy.
Wtyczki mogą również zawierać szablony aplikacji lub aplikacje utworzone z szablonów. Jeśli wtyczka zawiera szablon aplikacji, administrator lub właściciel przestrzeni roboczej nadal musi utworzyć i opublikować aplikację właściwą dla tej przestrzeni roboczej, zanim członkowie będą mogli połączyć ją w ChatGPT lub używać jej za pośrednictwem tej wtyczki. Gdy wtyczka działa, korzysta z instancji aplikacji dostępnej w tej przestrzeni roboczej, zamiast prosić członków o samodzielne konfigurowanie pierwotnego szablonu. Jeśli wymagany szablon nie został jeszcze skonfigurowany, członkowie mogą najpierw potrzebować administratora, który dokończy konfigurację. Wtyczka nie może samodzielnie używać szablonu aplikacji.
Ten artykuł opisuje ogólny przebieg pracy z szablonem. Instrukcje konfiguracji właściwe dla dostawcy znajdziesz tutaj:
Szablony przydają się, gdy ten sam wzorzec aplikacji może działać w wielu organizacjach, ale każda organizacja potrzebuje własnej konfiguracji.
Typowe przykłady:
Adres URL dostawcy zawiera nazwę hosta firmowej dzierżawy, konta, organizacji lub przestrzeni roboczej.
Organizacja musi użyć własnego klienta OAuth lub poświadczeń dostawcy.
Dostawca wymaga konfiguracji adresu URL wywołania zwrotnego właściwej dla klienta.
Aplikacja powinna korzystać z tego samego wzorca implementacji, a każda przestrzeń robocza osobno kontroluje dostęp, działania i ustawienia zabezpieczeń.
Czym szablony różnią się odzwykłych aplikacji
Zwykłą aplikację można zazwyczaj włączyć bezpośrednio. Szablon uruchamia zamiast tego przepływ konfiguracji dla administratora przestrzeni roboczej.
Typowy przebieg wygląda tak:
Administrator znajduje szablon w obszarze Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje > Katalog.
Administrator wprowadza wymaganą konfigurację właściwą dla przestrzeni roboczej.
ChatGPT tworzy wersję roboczą aplikacji dla przestrzeni roboczej.
Administrator sprawdza i publikuje wersję roboczą.
Administrator konfiguruje dostęp i ustawienia działań dla opublikowanej aplikacji.
Członkowie korzystają z opublikowanej aplikacji przestrzeni roboczej, a nie z pierwotnego szablonu.
Znajdowanie i konfigurowanie szablonu aplikacji
Otwórz Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje.
Wybierz Katalog.
Wyszukaj dostawcę lub nazwę aplikacji.
Szukaj pozycji oznaczonych jako szablony.
Wybierz Włącz, aby rozpocząć konfigurację.
Przepływ konfiguracji poprosi o informacje potrzebne do utworzenia aplikacji właściwej dla przestrzeni roboczej. Dokładne pola zależą od szablonu.
Na przykład szablon GitHub Enterprise może wymagać takich informacji jak:
Nazwa i opis aplikacji.
Nazwa hosta GitHub Enterprise.
Konfiguracja adresu URL wywołania zwrotnego.
Identyfikator klienta OAuth i klucz tajny klienta.
Klucz prywatny aplikacji GitHub.
Żądane zakresy.
Szczegóły konfiguracji webhooka.
Przed utworzeniem wersji roboczej uważnie sprawdź każde pole. Jeśli Twoja organizacja centralnie zarządza OAuth lub poświadczeniami dostawcy, skoordynuj działania z zespołem odpowiedzialnym za te poświadczenia.
Zobacz instrukcje dla poszczególnych aplikacji:GitHub,Snowflake iDatabricks.
Konfiguracja klienta OAuth
Niektóre szablony wymagają, aby organizacja użyła własnego klienta OAuth. Gdy jest to wymagane, utwórz lub skonfiguruj aplikację OAuth w konsoli administratora zewnętrznego dostawcy, a następnie skopiuj adres URL wywołania zwrotnego z ChatGPT do ustawień adresu URL przekierowania lub wywołania zwrotnego dostawcy.
Wprowadź identyfikator klienta OAuth i klucz tajny w ChatGPT dopiero po potwierdzeniu, że konfiguracja dostawcy jest zgodna z instrukcjami konfiguracji szablonu.
Jeśli szablon zawiera domyślne zakresy, zachowaj je, chyba że organizacja sprawdziła uprawnienia dostawcy i ma jasny powód, by je zmienić.
Tworzenie wersji roboczej
Po wprowadzeniu wymaganych informacji wybierz Utwórz wersję roboczą.
Utworzenie wersji roboczej nie udostępnia automatycznie aplikacji członkom. Zanim poprosisz członków o korzystanie z aplikacji, sprawdź wersję roboczą, opublikuj ją oraz skonfiguruj dostęp i ustawienia działań.
Publikowanie i zarządzanie powstałą aplikacją
Po opublikowaniu zarządzaj aplikacją właściwą dla przestrzeni roboczej w obszarze Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje > Włączone.
Zalecane kontrole po opublikowaniu:
Potwierdź, że aplikacja jest widoczna w obszarze Włączone aplikacje.
Ustaw Dostęp użytkowników dla ról, które powinny korzystać z aplikacji.
Sprawdź Kontrolę działań dla działań odczytu i zapisu.
Sprawdź Uprawnienia aplikacji, aby wybrać, kiedy ChatGPT ma pytać członków przed użyciem aplikacji.
Poproś uprawnionego użytkownika testowego, aby otworzył Aplikacje w ChatGPT i potwierdził, że aplikacja jest widoczna.
Jeśli aplikacja wymaga uwierzytelnienia u dostawcy, poproś użytkownika testowego o połączenie konta dostawcy.
Uruchom testowe polecenie o niskim ryzyku, aby potwierdzić, że aplikacja działa zgodnie z oczekiwaniami.
Te uprawnienia aplikacji mają zastosowanie do rozmów w ChatGPT. Agenci przestrzeni roboczej używają kontroli ustawianych osobno dla każdego agenta przez jego twórcę, aby określić, które działania aplikacji są dostępne i kiedy użytkownicy końcowi mają zostać poproszeni o ich zatwierdzenie. Informacje o zachowaniu agentów znajdziesz tutaj:Agenci przestrzeni roboczej ChatGPT dla planów Enterprise i Business.
Jeśli szablonu można użyć tylko raz
Niektóre szablony mogą tworzyć tylko jedną aplikację na przestrzeń roboczą. Jeśli szablon został już użyty, przycisk Włącz może być niedostępny. W takiej sytuacji zarządzaj istniejącą wersją roboczą lub opublikowaną aplikacją zamiast tworzyć kolejną z tego samego szablonu.
Co widzą członkowie
Członkowie widzą opublikowaną aplikację utworzoną z szablonu. To, czy członek może ją zobaczyć lub z niej korzystać, zależy od ustawień przestrzeni roboczej i autoryzacji u dostawcy. Jeśli aplikacja jest uwzględniona we wtyczce, członkowie mogą trafić na nią przez tę wtyczkę, ale nadal obowiązują te same wymagania dotyczące dostępu do przestrzeni roboczej i autoryzacji u dostawcy.
Jeśli wtyczka wymaga aplikacji utworzonej z szablonu, może wskazywać, że konfiguracja jest potrzebna, dopóki administrator nie utworzy i nie opublikuje aplikacji właściwej dla tej przestrzeni roboczej, nie włączy jej dla odpowiedniej roli oraz nie zostanie ukończona wymagana autoryzacja użytkownika lub administratora u dostawcy.
Sprawdź, czy:
Aplikacja jest opublikowana.
Aplikacja jest włączona dla przestrzeni roboczej.
Rola członka w przestrzeni roboczej ma dostęp.
Członek znajduje się we właściwej przestrzeni roboczej.
Członek ma wymagane uprawnienia u zewnętrznego dostawcy.
Opublikowane aplikacje są widoczne w obszarze Ustawienia przestrzeni roboczej > Aplikacje > Włączone. Jeśli aplikacja jest częścią wtyczki, może też pojawić się jako aplikacja wymagana lub opcjonalna na stronie szczegółów wtyczki.
Rozwiązywanie problemów
Jeśli konfiguracja się nie powiedzie albo aplikacja się nie pojawi, potwierdź następujące kwestie:
Nazwa hosta dzierżawy, konta lub przestrzeni roboczej jest poprawna.
Adres URL wywołania zwrotnego został dokładnie skopiowany do konfiguracji dostawcy.
Identyfikator klienta OAuth i klucz tajny klienta są poprawne.
Żądane zakresy odpowiadają temu, na co zezwala aplikacja OAuth dostawcy.
Wersja robocza została utworzona.
Wersja robocza została opublikowana.
Dostęp roli pozwala użytkownikowi testowemu zobaczyć aplikację.
Uprawnienia po stronie dostawcy zezwalają na testowane dane lub działanie.
Uwagi dotyczące zabezpieczeń
Traktuj klucze tajne klientów OAuth i poświadczenia dostawcy jako informacje poufne.
Przed utworzeniem wersji roboczej sprawdź żądane zakresy.
Po opublikowaniu użyj opcji Kontrola działań, aby ograniczyć możliwości aplikacji.
Użyj opcji Uprawnienia aplikacji, aby określić, kiedy ChatGPT ma pytać członków przed użyciem aplikacji.
Pamiętaj, że po włączeniu aplikacji w ChatGPT uprawnienia dostawcy nadal obowiązują.
